Wenn ok de Arbeit mål eins klemmt,
ik kann nauch Lüd ut ’t Fürstlich kriegen.
Un denn is ok kein Hüsung frie.

JEHANN
Jå, Herr, wo Vadder Brand in is:
Denn Ollen nähm ik denn tau mi,
un ’t bleef denn allens so, as süss.

ERZÄHLER
De Herr, de,dei grübelt, sinnt un steiht,
as wenn ’t em würklich någåhn deit,
dat hei ein Afschlach gäben sall,
mit einmål œwer schleit hei üm;
in sienen Harten stiecht de Gall,
unsäker ward sin barsche Stimm,
unrauhig ward sin düüster Ooch;
un hart un kolt was ’t, as hei frooch:

HERR
Wer is ’t denn, de du friegen willst?

JEHANN
Olt Brandten sin Mariken is ’t.

ERZÄHLER
De Herr, de wür vör Bosheit blass,
hei rückt de Flint rüm, as wull ’e
sei runner rieten von de,dei Schuller,
un schmeet denn Dåler in dat Gras.
Un dreiht sik up de Hacken üm
un lacht so gäl mit höhnsche Stimm: