HERR
Nee, säuk di man ’ne anner ut!
Kein Hüsung heff ik för so ’ne Brut!

ERZÄHLER
De Herr is wech; Jehann blifft ståhn,
as harr vör em de Blitz rinschlån.

JEHANN
Worüm? – Woso? – Worüm ein anner?

ERZÄHLER
Un schmitt sik an de Hock heranner.
Mariken kiekt em trurig an:

MARIK
Ik säd di ’t woll, mien leif Jehann.
Nich wohr? Nu is ’t woll rein vörbi?

ERZÄHLER
Hei stött ehr Hand ingrimmig wech:

JEHANN
Du sädst ’t woll? De Wohrheit sech!
Wat is ’t, wat hett de,dei Herr mit di?

MARIK
Du weitst, hei kann mi nich utståhn.

JEHANN
Dat is dat nich! De Wohrheit rut: