DE KLÅCH

ERZÄHLER
Still schient de Mån up ’t fuchte Graff,
De Bom, de streut sin Blaumen raf,
un in denn Nachtigallensang
dor örgelt Luft un Wåter mank
un heww’n dörch Nacht ehr Klågen sungen,
wo hier ein Minschenhart hett rungen.

Rauh in Fräden, arme Diern!
runner seihn de goldnen Stiern
Sünn bi Dach un Mån bi Nacht
hollen true Liekenwacht
un vergoll’n de klore Bäk
wo dien armes Hart eins brök.