4. DE GRULL

ERZÄHLER
Micheeli is ’t, dat Feld is klor;
de Aust tau Schick, un wedder denkt
de Minsch all up dat neechste Johr.
Jehann licht acht’r ’e Steinmuer wedder,
wo vör ein Vierteljohr hei låch;
All’ns, wat hei süht, dat drückt em nedder
un wenn hei in denn Häwen seech,
denn fäuhlt hei, dat ein schwer Gewicht
em hängt an siene rasche Flücht.
Wat was hei doch ganz anners worden!
Wenn süss ok was Verdruss un Zorn
hell in sien Hart mål upbegehrt,
dat güng vörbi. Nu fäuhlt hei, dat
em Grull un Hass in ’n Harten seet
un an sien frisches Läben tehrt.
Dunn kümmt Mariken antaugåhn.
Sei hett denn besten Dauk ümdån.

JEHANN
Büst du ’t, Marik?

MARIK
Ik bün ’t, Jehann.

JEHANN
Wo kümmst du her? Wat hest du vör?

MARIK
De Möllerfru is bi mi wäst,
De rädt mi fründlich tau un säd