Sei glööft, dat wier för uns dat Best,
wenn ik uns Fru mål bidden ded;
ik süll ’t ehr recht an ’t Hart mål leggen
un süll ’t ehr recht bewäächlich seggen,
wie uns dat güng, denn, meint sei, ded sei ’t
un wenn du em denn nochmal bäädst...

JEHANN
Un? Wierst du dor? Wat säd sei tau di?

ERZÄHLER
Sei sett sik up ein Stubben dål.

JEHANN
Mariken, kumm un antwuurt mi!
Wäs man getroost! Wat säd sei tau di?

MARIK
Dat weit ik nich, ik weit man blot,
dat wi verlur’n up ewig sünd,
un dat dat Kind in mienen Schot –
Ach, Gott, Jehann, mien armes Kind! –
Verflucht dörch uns’re Sünnen is.
Dat heww’n sei secht, dat weit ik wiss,
dat bruust mi noch dörch miene Uhren.
Ach Gott, Jehann, all drei verluurn!

Jehann
Wat? glööfst du dat? – Wer hett di ’t secht?
’Ne Fru, de sik up ’t bäden lecht
un fromm is worden in alle Iel,
wiel dat sei nicks B#deres versteiht,
De Oort ward fromm ut Langewiel;