ERZÄHLER
Un as sei gewohrt, dat ’t kein süht,
dunn lecht sei denn Kopp an em ran
un kiekt tau Hööch:

MARIK
Mien leif Jehann!

JEHANN
Hüt güng dat ornlich in de Wedd. –
Süh, kiek mål dor! Dor kümmt uns Herr!
Hüt is hei fründlich.

MARIK
Nee, Jehann.

JEHANN
Kumm mit, Mariken, mit heran!
Du möötst em binn’n, ik will em strieken,
un will’n em noch mål bidd’n, Mariken

MARIK
Oh, gåh alleen. ik nich. ik nich!

JEHANN
Ach, heff di doch nich häwelig!
Wat is denn los, wat is dorbi?

MARIK
Oh nee, Jehann; oh, gåh åhn mi!
Hei deit ’t nich, kricht hei mi tau seihn.