un günnten uns man blot de Städ,
un as ein Minsch taum Minschen stünn’n,
denn wullen wi ehr Macht un Riekdaum günnen,
denn wür kein Arbeit uns tau schwer.
Weck sallen ’t daun un sollen de Lüd
as Minschen hollen; œwer hier!
Hier hett kein mihr ein heilen Rock,
Hier is ’t däächlich Brot de Stock,
un Schandwür sünd hier noch dat best.
So is uns Herr, so is sien Vadder wäst.
Dat is ’ne wohre Schinnerbann!

ERZÄHLER
As witte Duf un schwarte Råf,
so stimmt tausåmen Herr un Slåf.
Ehr Vördeil geiht woll Hand in Hand,
sei wåhnen beid in einen Land,
sei åten beid desülwig Luft,
un rauhn villicht in ein Gruft;
an einen Gott, dor wenn’n sei sik;
doch Hart un Hart, dat finnt sik nich.