11. DAT ENN’

ERZÄHLER
Un männig Johr is all vergahn.
Dat lütte Dörp liggt ümmer glik
In Armaud üm den Mählendik:
Dor liggt de Hof, dor liggt de Mähl,
Dor stahn umher de lütten Katen;
De Sünn hett schint, de Regen fel,
Teihnmal sünd ript de goldnen Saten.
En oll lütt stiwes Männing sitt
An ’n Dik un tüht sin Angelsimm
So matt un mäud an ’t Ruhr herüm;
Sin Rügg is krumm, sin Hor is witt.

JEHANN
Gun Abend, Daniel! Kennst mi nich?

DANIEL
Ik weit nich recht … – Min Og ward slicht,
Un min Gedanken warden swack.

JEHANN
Ik bün Jehann, bün Jehann Schütt.

DANIEL
Jehann, Jehann?

ERZÄHLER
Un fött un ritt
Den Frömden rümmer an de Jack
Un treckt em ut den Schatten rut
Un nimmt em af den breiden Haut