4. DE GRULL

ERZÄHLER
Micheli is ’t, dat Feld is klor;
De Aust tau Schick, un wedder denkt
De Minsch all up dat negste Johr.
Jehann liggt acht’r ’e Steinmur wedder,
Wo vör en Virteljohr hei lag;
All’ns, wat hei süht, dat drückt em nedder
Un wenn hei in den Hewen sach
Denn fäuhlt hei, dat en swor Gewicht
Em hängt an sine rasche Flücht.
Wat was hei doch ganz anners word’n!
Wenn süs ok was Verdruß un Zorn
Hell in sin Hart mal upbegährt,
Dat güng vörbi. Nu fäuhlt hei, dat
Em Grull un Haß in ’n Harten satt
Un an sin frisches Lewen tehrt.
Dunn kümmt Mariken antaugahn.
Sei hett den besten Dauk ümdahn.

JEHANN
Büst du ’t, Marik?

MARIK
Ik bün ’t, Jehann.

JEHANN
Wo kümmst du her? Wat hest du vör?

MARIK
De Möllerfru is bi mi west,
De redt mi fründlich tau un säd