Wenn ok de Arbeit mal eins klemmt,
Ick kann naug Lüd’ ut ’t Fürstlich krigen.
Un denn is ok kein Hüsung fri.

JEHANN
Ja, Herr, wo Vadder Brand in is:
Den Ollen nem ick denn tau mi,
Un ’t blew denn Allens so, as süs.

ERZÄHLER
De Herr, de grübelt, sinnt un steiht,
As wenn ’t em würklich nahgahn deiht,
Dat hei en Afslag gewen sall,
Mit einmal äwer sleiht hei üm;
In sinen Harten stiggt de Gall,
Unsäker ward sin barsche Stimm,
Unrauhig ward sin düster Og;
Un hart un kolt was ’t, as hei frog:

HERR
Wer is ’t denn, de Du frigen willst?

JEHANN
Oll Brandten sin Mariken is ’t.

ERZÄHLER
De Herr, de würd vör Bosheit blaß,
Hei rückt de Flint herüm, as wull ’e
Sei runner riten von de Schuller,
Un smet den Daler in dat Gras.
Un dreiht sick up de Hacken üm
Un lacht so gel mit höhnsche Stimm: