ERZÄHLER
Un as s’ gewohrt, dat ’t Keiner süht,
Dunn leggt s’ den Kopp an em heran
Un kickt tau Höcht:

MARIK
Min leiw Jehann!

JEHANN
Hüt gung dat ornlich in de Wedd. –
Süh, kik mal dor! Dor kümmt uns’ Herr!
Hüt is hei fründlich.

MARIK
Ne, Jehann.

JEHANN
Kumm mit, Mariken, mit heran!
Du möst em bin’n, ick will em striken,
Un will’n em noch mal bidd’n, Mariken

MARIK
Oh, gah allein. Ick nich. Ick nich!

JEHANN
Ach, heww Di doch nich häwelig!
Wat is denn los, wat is dorbi?

MARIK
Oh ne, Jehann; oh, gah ahn mi!
Hei deiht ’t nich, kriggt hei mi tau seihn.