2. DE SCHIMP

ERZÄHLER
’T is Sünndag hüt; de helle Sünn
kickt fründlich in de Stalldör rin.
’T is Sünndagmorr’n, ’t is nicks tau dauhn.
De ollen Mähren stahn un rauhn.
Oll Daniel reckt sick harthaft mal
Un halt sin Putzmetz sick hendal
Un stellt sick an de Fauderkist,
Dorup sin Stückschen Speigelglas,
Un fohrt sick mit den Quast verdwas
rin in dat olle gris’ Gesicht
bet hei den Bort herunner kriggt.
Verwohrt dat Metz, dat Glas, den Quast,
Treckt sick de Hosendräger fast
Un bin’nt ’ne reine Schört sick vör
Un trett nu rute ut de Dör.

Un vör den Stall, dor sitt Jehann.
Oll Daniel schüwwt sick an em ran
Un schüwwt en Primken mang de Tähn.

Daniel
Wo büst Du west, Johann, min Sähn?


Tau Dörp. Marik wull Middag kaken,
Dunn haut ick ehr dat Buschholt klein.

Daniel
Dat lat den Preister man nich seihn.