Dat ’s nu glik an dre Mand all ’ran, Du slepst di man so hen; Un bi di sleit rein goa Nicks an, Ken Awschrift un ken Spenn. Wat, Bengel, nimm di doch tosam! Du sleist jo ganz ute Oart – Sü, Jung, ick lat den Docte kam, Wenn mi dat lang noch woart!