DANIEL
Ja, leiwer Gott! Du büst Jehann!
Ach Gott, Jehann, hir ’s vel passirt.

JEHANN
Ja, ja! Woll vel! – Marik... – Wo wir ’t?

ERZÄHLER
De Oll wis’t in dat Water ’rin:

DANIEL
Hir is dat Flag, wo ick sei fünn.
Un Du, Du weitst?

JEHANN
Ick weit, ick weit!

ERZÄHLER
Un ruckt tau Höcht un drückt den Haut
Sick deiper in ’t Gesicht un steiht
Un kickt herinner in de Flaut –
Lang’, lang’, as fünn hei gor kein Enn.
De Oll sitt still un folgt de Hän’n
Un fröggt tauletzt:

DANIEL
Wer hett Di ’t seggt?

JEHANN
Wer mi dat seggt? Wer mi ’t vertellt?
Glöwst Du, wat ’rup tau ’m Hewen schriggt,
Dat dat blot flustert dörch de Welt?
Glöwst Du, oll Mann, so ’n Dauhn, dat swiggt?