MARIK
Ne, Ne, Jehann, so kann ’t nich sin.
Uns’ Herr Pastur, de was dorbi,
De redte just so up mi in:
Dat Richtigst wir för di un mi,
Dat w’ öffentlich vör de Gemein
Vör ’t Altor up den Schandstaul seten,
Wil dat wi ’t sößt Gebot vergeten
Un wat hei dauhn künn, süll gescheihn,
Dat de oll Mod kem wedder up,
Un ick süll denn taum irsten rup.

JEHANN
Dat säd de Pap? Hoho! Hoho!
Dat würd en Spaß, dat würd ’ne Lust!

MARIK
Oh Gott, Jehann, oh lach nich so!

JEHANN
Hoho! Hoho! Dat wir dat just,
Wat Knecht un Herrn makt wedder glik.
In ’n Lewen sünd wi arm un rik,
Vör ’t Altor is dat richtig Flag,
Wo glik wi west sünd männigdag.
Un deiht ’t nich mihr uns’ Religion,
Denn mag de Schimp un Schan’n dat dauhn.
Sei krigen Win un Brod apart,
Wil dat för uns ehr ekeln ward,
De Schandstaul äwer wir uns glik.
Hoho! Hoho! Lach doch, Marik!