Martha Müller-Grählert



Schreibung: Orthographie Herrmann-Weber mit Übersetzung
Schreibung: Original 〉〉

Ein Semann sall dat sien


Ik sitt hier ganz allein
Up einen breiden Stein;
De annern Dierns kriegen all ein’n Mann,
Wieldes ik hier verdrögen kann!
Will dat denn keinein wågen
Un mi üm Leif befrågen?

Dor kümmt ein Schauster an:
Lütt Diern, wist mi taum Mann? “
Ach nee, du oller Pickmajur,
Du büst tau schmerig von Natur,
Du kannst mi nich behågen
Un möötst ’ne anner frågen! “

Dor kümmt ein Schnieder an:
Lütt Diern, wist mi taum Mann? “
Ach nee, du lütter Meck-meck-meck,
Du hest up ’t Lief tau wenig Speck,
Du kannst mi nich behågen
Un möötst ’ne anner frågen! “

Dor kümmt ein Bäcker an:
Lütt Diern, wist mi taum Mann? “
Ach nee, du fette Mickenseel,
Di hängt de Boort vull Asch un Mähl,
Du kannst mi nich behågen
Un möötst ’ne anner frågen. “

Dor kümmt ein Möller an:
Lütt Diern, wist mi taum Mann? “
Ach nee, du oller Mattendeif,
Du binnst denn Bäcker denn Sack so scheif,
Du kannst mi nich behågen
Un möötst ’ne anner frågen. “

Dor kümmt ein Schipper an:
Lütt Diern, wist mi taum Mann? “
Ach ja, du büst ein starken Mast,
An di will ik mi hollen fast
Du kannst mi woll behågen.
Mit di will ik dat wågen!“