Martha Müller-Grählert
Ut seute Kinnertiet
Dor steiht ein oller Flederbom,
Ik seih em noch as hüt.
Sin Telgen hüngen runner
Bet up de Ird hendal,
Dor unner, ach dor unner
Seet ick so männich Mal.
Wenn sacht in weike Sommernacht
De Mand heruppe steg,
Un sine witte Sülwerpracht
Up Wisch un Wägen leg,
Denn ruschelt dat in’n Fleder
So heimlich un so lies,
Un tuschelt in de Bläder
Up wunnerliche Wies’.
Ik set un lauscht un drömt dorbi
Den allerschönsten Drom. –
Wur seut klung doch din Melodie
Du oller Flederbom. –
Sei is verhallt för ümmer
Bet up denn letzten Ton,
Un ümmer werre, nümmer
Dröm ick so seut as don.